Je had ooit het beeld van een mooie carrière voor ogen, maar diep van binnen blijft dat knagende gevoel dat je altijd tekortschiet en dat je steeds achterblijft.

Je begon met een goede opleiding en vertrouwen in de toekomst.
Maar na al die jaren zit je nog steeds niet op de plek waar je voelt dat je zou willen zijn — en dat frustreert.
Je weet dat er meer in je zit, maar je krijgt het er niet uit.
Dus ga je nóg harder werken, terwijl je jezelf steeds verder uitput en langzaam kwijtraakt. En dat vreet aan je.
Want diep vanbinnen weet je:
Dit klopt niet. Dit is niet wie je had kunnen zijn. Dit is niet wat erin zit. Maar hoe harder je werkt, hoe minder het lijkt te lukken.
Je vraagt je steeds vaker af: “Ben ik nou echt zo’n loser?”
Niet omdat je dom bent. Niet omdat je lui bent. Maar omdat het voelt alsof iedereen verder komt behalve jij — terwijl jij misschien nog wel het hardst werkt van iedereen.

Herken je dit?

Het lukt je niet eruit te laten komen wat in je zit

Je hebt je presentatie tot in de puntjes voorbereid. Maar je angst komt uit, alweer: je komt niet uit je woorden, je boodschap komt niet over.
  Je druipt af naar je stoel aan de vergadertafel en denkt wat je al zo vaak gedacht hebt: dit gaat nooit worden wat je eigenlijk wilt doen.
  Je kunt het, maar het lukt je niet. Je gelooft er zelf eigenlijk ook niet meer in dat je ooit het werk gaat doen waar je eigenlijk op hoopt.

Je loopt je benen uit je lijf en toch voelt het nooit als goed genoeg

Je doet zó je best, je bent echt niet dom, en toch... het lijkt nooit genoeg.
Niemand ziet hoe leeg je ondertussen raakt. Je denkt: “Als ik het nu goed doe, dan zien ze eindelijk wat ik waard ben.”
Maar dat moment komt nooit echt.
En weer blijf je hangen in het knagende gevoel van tekortschieten.

Eén klein beetje kritiek en je ligt van binnen helemaal overhoop

Misschien probeer je het goed te verbergen, maar kritiek komt bij jou keihard binnen.
Je hebt ergens dagenlang aan gewerkt, alles gecontroleerd en geprobeerd het perfect te doen. En dan zegt je collega: “Ik had hier iets meer van verwacht.”
En BAM — daar is dat gevoel weer. Die knoop in je maag. Dat eeuwige gevoel van tekortschieten. En je denkt: “Zie je wel, ik ben gewoon niet goed genoeg.”

Je bent jezelf onderweg compleet kwijtgeraakt

Je weet eigenlijk niet meer goed wie jij bent zonder al dat presteren, aanpassen en bewijzen. Je ziet anderen groeien en stevig staan, terwijl jij nog steeds worstelt met dezelfde onzekerheid als jaren geleden. En dat maakt je verdrietig. Want je dacht echt dat jij iemand zou worden die zich krachtig, zeker en vrij zou voelen. Maar nu voelt het vooral alsof je overleeft.

Waarom het belangrijk is om jezelf serieus te nemen

Je kent je potentie. Je kent je eigen ambities. Je weet hoeveel je zou kunnen bereiken, zonder dat eeuwige gevoel van tekortschieten.
Je kunt 2 dingen doen:
Of je potentie en je dromen opgeven,
of het gevoel van tekortschieten opgeven.

Als jij kiest voor dat laatste boek dan een inzichtgesprek van 30 minuten.

Daarin kijken we samen:
waarom jij steeds vastloopt,
wat er onder jouw gevoel van tekortschieten zit,
en wat jij nodig hebt om hier echt uit te komen.

Je gaat niet weg met vage tips, maar met helderheid en richting.

Stuur me een mail dan neem ik binnen 24 uur contact met je op.